วันนี้ก็พักผ่อนได้แล้วนะครับ

ทานข้าวเยอะๆๆนะครับ

ครับผม

อ่านหนังสือเยอะๆๆนะครับ

ดูแลสุขภาพด้วย

คิดถึงจัง
บายดีป่าวเนี่ย
ฝานหวานนะคะ

เหอะๆๆๆ

ก้อคงมีอ่าแหละ

แต่ถ้าต่างคนต่างไม่หาเด่วจะไม่เจอ

ก้าต่างคนต่างหา ก้อจะเจอเร็ว

แ ว ะ ม า ทั ก ท า ย น ะ

´;;;;;;;;.¸_______________¸;;;;;;;´
;;;;;;;;;;;:¸_____________,:;;;;;;;;;´¸
´:;;;;;;;;;;;´;__________,:;;;;;;;;;;;´¸
_ ´:;;;;;;;;;;;´,,________,:;;;;;;;;;;;´¸
___´:;;;;;;;;;;;;_______,;;;;;;;;;;;;:
____.´•¸:;;;;;;;;;¸_____¸;;;;;;;;;;´
_______´•¸:;;;;;;¸____¸;;;;;;;:´
_________´•¸:;;;;¸.,.¸;;;;;;•
______¸.•;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
____.´;;;;;´*´;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
____´;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
_____´:;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
_______´•.;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
_________.;;;;;;;;;;;;;;;;;.
____(´*•.¸ (´*•.¸ ¸.•*´) ¸.•* )
_..::¨´•.¸ * *¸.•´¨::..
______.(¸.•*(¸.•*´ ´*•.¸)*•.¸).
***ღ
(¯`v´¯)
`.¸.♥´
¸.♥´¸.♥´¨) ¸.♥*¨)
(¸.♥´ (¸.♥´ (¸.♥´¯`***ღ
(¯`v´¯)
`*.¸.*´ ~~*
¸.•´¸.•*¨) ¸.•*¨) )
PRINCE_SWEET (¸.•´ (¸.•´ ♥ ♥ ♥♥ ♥
นอนหลับฝันดีนะจ๊ะ ตุ๊กๆ
.★
*♥´¨)
¸.-´¸.-♥´¨) ¸.-♥¨)
(¸.-´ (¸.-` ♥♥´¨) ♥.-´¯`-.- ♥

นิทานด้ายแดง

ถ้าฉันมีโอกาส ฉันอยากจะเล่านิทานเรื่องนี้ให้เธอฟัง
ฉันเชื่อว่าทุกคนคงจะเคยได้ยินเรื่องตำนานด้ายแดง ที่ว่า คนทุกคนจะมีด้ายสีแดงผูกติดอยู่ที่นิ้วก้อยข้างซ้าย ซึ่งอีกฝั่งหนึ่งของปลายเส้นด้าย คือคู่ชีวิตของเรา นิทานเรื่องนี้เป็นนิทานที่เพื่อนสนิทฉันคนหนึ่ง เคยเล่าให้ฉันฟัง เมื่อตอนที่ฉันเคยเสียใจเรื่องความรัก จำได้ว่าหลังจากที่ฉันฟังนิทานเรื่องนี้จบ น้ำตาก็ไหลแบบไม่มีสาเหตุ ชายคนนึงตื่นนอนขึ้นมาในตอนเช้า พร้อมกับพบว่า เค้าสามารถมองเห็นด้ายแดงที่นิ้วก้อยข้างซ้ายของตนเอง เช้าวันนั้นเค้าเดินออกไปตามท้องถนน แล้วก็พบว่าบนท้องถนนที่วุ่นวาย มีด้ายแดง หลายเส้นระโยงระยางเต็มไปหมด ด้วยความสงสัยบวกกับตำนานที่เค้าเคยได้ยินมันทำให้เค้าอยากรู้ว่าสุดปลายของเส้นด้ายอีกฝั่งของเค้าคือใคร หลังจากวันนั้นเค้าตัดสินใจละทิ้งทุกอย่างเพื่อตามหาคนที่อยู่ที่สุดปลายเส้นด้ายของเค้า เค้าตัดสินใจเดินไปตามทางของเส้นด้าย เวลาผ่านไปเป็นวัน.....เป็นเดือน......เป็นปี จนเค้ามาหยุดอยู่ที่หมู่บ้านหมู่บ้านหนึ่งเพื่อหยุดพัก ในร้านอาหารเค้าได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่ง เค้าเห็นว่าผู้หญิงคนนี้คงไม่ใช่คนที่อยู่แถวนี้แน่ เค้าจึงเดินเข้าไปทักทายผู้หญิงคนนั้น ทั้ง 2 จึงมีโอกาสได้พูดคุยแลกเปลี่ยนกัน เค้าถามผู้หญิงคนนั้นว่า "เธอมาทำอะไรที่นี่ มาเที่ยวหรอ" ผู้หญิงคนนั้นตอบว่า "เปล่าหรอก ฉันไม่ได้มาเที่ยว แต่คุณจะหัวเราะฉันไหมถ้าฉันจะบอกว่า ฉันกำลังเดินทางตามเส้นด้ายแดงของฉันเพื่อตามหาอีกคนหนึ่งที่อยู่สุดปลายของเส้นด้าย" เค้ายิ้มน้อยๆ แล้วพูดกับผู้หญิงคนนั้นว่า "ฉันไม่หัวเราะเธอหรอก เพราะฉันก็กำลังเดินตามทางเส้นด้ายของฉันเหมือนกัน" หลักจากนั้นเค้าและเธอ ก็ตกลงกันว่า จะออกเดินทางไปพร้อมกัน เพราะทางของเส้นด้ายของเค้าและเธอชี้ไปในทางเดียวกัน ทุกๆ วันเค้าและเธอก็จะเดินคุยกันไป จนเวลาผ่านไปเป็นวัน........เป็นเดือน.......เป็นปี......... และแล้ววันหนึ่ง เค้าและเธอก็มาถึงทางแยก ทางของเส้นด้ายของผู้หญิงชี้ไปทางขวา ส่วนของตัวเค้าชี้ไปทางซ้าย ทั้งคู่จึงเริ่มบอกลากันเพื่อเดินไปตามทางของตน ฝ่ายหญิงเมื่อเริ่มออกเดินทางไปได้ไม่นาน เธอก็ตัดสินใจไม่เดินต่อ เธอหันหลังกลับเพื่อเดินกลับไปยังทางแยกที่ได้แยกกับชายคนนั้นและตัดสินใจที่จะนั่งรอเค้าอยู่อย่านั้น แล้ววันนึงชายคนนั้นก็เดินกลับมา เมื่อเค้ามาถึงทางแยกเค้าเห็นเธอนั่งร้องไห้อยู่ เค้าจึงถามเธอว่า "เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม แล้วทำไมเธอถึงไม่เดินต่อไป" เธอตอบเค้าว่า "ฉันมารอเธอ ฉันไม่อยากเดินต่อแล้ว วันนี้ฉันไม่อยากรู้แล้วว่าที่สุดปลายเส้นด้ายของฉันคือใคร" เธอถามเค้ากลับว่าแล้วทำไมเค้าถึงเดินกลับมา เค้าตอบเธอว่า "ฉันเดินกลับมาหาเธอ" หลังจากนั้นเค้าและเธอก็ตัดสินใจ ดึงด้ายแดงจนขาดแล้วก็นำปลายเส้นด้ายมาผูกไว้ด้วยกัน
ฉันอยากเป็นอย่างนิทานเรื่องนี้จัง

...ตามสะดวก...ว่างเมื่อไหร่ก็บอกนะ...

แต่ดูท่าจะไม่ว่างนะเนี่ย...

เฮ้ออ

ตามหา อีกปลาย

ของด้ายแดง

เชื่อว่าคงไม่มีใครไม่เคยได้ยินตำนาน สุดโรแมนติกที่ว่า ที่ปลายนิ้วของเราทุกคนมีด้ายแดงล่องหนอยู่เส้นหนึ่ง ที่จะพา
เราไปพบคนที่เป็นเนื้อคู่ของเรา ส่วนคนที่ทำหน้าที่ผูกด้ายแดงเส้นนี้ก็คือ เทพพ่อสื่อที่มีชื่อว่า "เฒ่าจันทรา"
ที่เมืองจีนมีกลอนบทยอดฮิตบทหนึ่งชื่อว่า "ด้ายแดงแห่งความรัก" เล่าถึงหน้าที่ของ "เฒ่าจันทรา" ไว้ว่า
"ด้ายแดงล่องหน เชื่อมสองคนไว้ ตามพรหมลิขิต ไม่ว่ากาลเวลา สถานที่ หรือเหตุการณ์ใด ๆ ก็ไม่อาจพรากคนทั้งสองได้
ด้ายแดง เส้นนี้อาจจะถูกดึงให้ตึง (หมายถึงได้พบกันช้า) หรือ ถูกมัดเป็นปม (ได้พบกันเร็ว) แต่มันไม่มีวันถูกตัดขาด"
"เต่าจันทรา" เป็นเทพ่อสื่อที่คนจีนเชื่อถือกันมานับพันปี ถึงแม้ทุกวันนี้อิทธิพลของวันวาเลนไทน์จะทำให้ตี๋หมวยหนุ่มสาว
เห่อไล่แจกกุหลาบแดงตามชาติฝรั่งไปด้วย แต่ตำนานของผู้เฒ่าคนนี้ก็ไม่เคยเสื่อมมนต์ขลังอยู่ดี นิทานเรื่อง "เฒ่าจันทรา"
และอานุภาพของพรหมลิขิตมีอยู่ว่า ในสมัยราชวงศ์ถัง "เหวยกู้" บัณฑิตหนุ่มรูปงาม ร่ำรวยเงินทอง บังเอิญออกไปเดินเล่นในตอน
กลางคืน และเขาก็เห็นลุงแก่ๆ คนหนึ่ง นั่งอ่านหนังสือหน้าตาประหลาดอยู่ ด้วยความที่ชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน เหวยกู้ จึงเข้าไปทักว่า
"ท่านลุงอ่านอะไรอยู่หรือ" เฒ่าคนนั้นตอบว่า "ข้ากำลังดูตำราการแต่งงานของชาวโลก"

ตอนแรกเหวยกู้ก็ไม่เชื่อ ชายแก่คนนั้นจึงอธิบายว่าเขาคือ "เฒ่าจันทรา" มีหน้าที่ผูกด้ายแดงไว้ที่นิ้วมือของชายหญิง
ที่เป็นเนื้อคู่กัน และ เมื่อถึงเวลาที่กำหนดไว้ หญิงชายคุ่นั้นก็จะต้องได้แต่งงานกัน ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนหรือมีอุปสรรคขัดขวาง
มากมายเพียงใดก็ตาม แม้แต่ที่นิ้วของเหวยกู้เองก็มี ด้ายแดง ล่องหนผูกเอาไว้
เหวยกู้ฟังแล้วก็เกิดสนใจ จึงขอร้องให้เฒ่าจันทรา ช่วยพาไปดูตัวว่าที่เจ้าสาวของเขาว่าจะสวยงามน่ารักแค่ไหน
แต่แทนที่จะพาไปในถิ่นที่คนมีเงินชอบไปปลุกบ้านอยู่กัน เฒ่าจันทรากลับพาเขาเข้าไปในตลาดแล้วชี้ไปที่แม่ค้า
ขายผักจน ๆ นางหนึ่ง ข้างกายนางมีเด็กน้อยหน้าตามอมแมมนั่งเล่นอยู่ "นั่นละ เนื้อคู่ของเจ้า"
เหวยกู้เห็นแล้วโกรธมาก แต่เฒ่าจันทราหายตัวไปเสียแล้ว บัณฑิตหนุ่มรีบกลับไปที่บ้าน ส่งมีดให้คนรับใช้
แล้วสั่งให้ไปฆ่าเด็กน้อยคนนั้นเสีย เวลาผ่านไปสิบปี เหวยกู้สอบได้เป็นจอหงวนและไต่เต้าขึ้นเป็นขุนนาง
หนุ่มอนาคตไกลได้สำเร็จ ซ้ำยังโชคดีได้แต่งงานกับบุตรสาวคนสวยของเจ้าเมือง ชีวิตของเขามีแต่ความสุข
จนเขานึกหยามว่าความเชื่อเกี่ยวกับเฒ่าจันทรา คงเป็นแค่นิทานหลอกเด็กเท่านั้นเอง

เหวยกู้สังเกตว่าเมียสาวของเขาจะต้องแต้มจุดแดงเป็นรูปดอกไม้ไว้ที่หน้าผากเสมอ
วันหนึ่งขณะที่กำลังหยอกเย้ากันตามประสาสามี ภรรยา เขาบังเอิญทักถึงเรื่องนี้
เมียสาวจึงยอมเฉลยว่า "ท่านพี่คงยังไม่รู้ว่าข้าไม่ใช่ลูกสาวที่แท้จริงของท่านพ่อ
แต่เป็นลูกบุญธรรมที่ท่านรับมาอุปการะ แม่ที่แท้จริงของข้าเป็นเพียงแม่ค้าขายผักจน ๆ เท่านั้น
วันหนึ่งตอนที่ข้าเป็นเด็ก จู่ๆ ก็มีชายคนหนึ่งถือมีดมากรีดหน้าของข้าแล้วหลบหนีไป
โชคดีที่ท่านพ่อเห็นเข้าจึงรับอุปการะเราสองแม่ลูกไว้"

เหวยกู้ตกใจมาก เขารีบเรียกคนรับใช้มาเค้นถามความจริง คนรับใช้ถึงกับร้องไห้โฮ
ก่อนจะสารภาพว่าเขาฆ่าเด็กไม่ลง จึงเพียงแต่กรีดหน้าผากนางเป็นรอยเล็กๆ เท่านั้น
เหวยกู้จึงรู้ทันทีว่า เมียสาวของเขาก็คือเด็กหญิงที่เฒ่าจันทรา ใช้ ด้ายแดง ผูกนิ้วมือไว้กับเขา นั่นเอง

นี่ละคือความมหัศจรรย์ของ ด้ายแดง ที่มีอานุภาพเหนือชะตาชีวิตของมนุษย์
แม้ว่าคนเราจะพยายามเท่าไรก็ไม่สามารถฝึนพรหมลิขิตที่เกิดจาก ด้ายแดง
ของเฒ่าจันทราไปได้ แต่ก็ใช่ว่า ด้ายแดง ผูกรักจะไม่มีวันถูกตัดขาดเสียเลย
ในบางครั้งถ้าเฒ่าจันทรา เห็นว่าการผูก ด้ายแดง ของท่านเป็นการจับคู่ที่ผิดพลาด
ท่านก็จะใช้ กรรไกรตัดวาสนา หรือ กรรไกรสิ้นรัก ตัด ด้ายแดง นั้นให้ขาด
วาสนาของคู่รักคู่นั้น ก็จะขาดสะบั้นหมดวาสนาต่อกันไปด้วย

วันนี้ยางไม่เจอกันเลย

หายไปไหนเหรอครับ

ดูแลสุขภาพด้วยนะค่ะ

ยัยตุ๊ก!!!
อย่าลืมฟุตภาพสตรีเน้อ
วันพฤหัสเจอกัน^^

คิดถึงนะตัวเอง

จุ๊บๆๆ

คิดถึง คิดถึง

ช่วงนี้ไม่ค่อยดัยกลับบ้านเร้ย



ไม่เจอกานน้านาน

ไปไหนต่อป่ะ

กลับถึงตัวเมืองกี่โมงมึง

ออนอยู่.....
ป่ะ ศูนย์สิริกิตต์

อยากกลับบ้านจังเลย


มารับกลับบ้านหน่อย

ว่าไงค่ะ

กินข้าวด้วยน้า

เห้ย


หายหน้าหายตาไปเลยนะ

ของฝากอ่ะส่งพัสดุมาก็ได้นะ ชิๆ

เหงาจังงงงงงเพื่อนๆๆหายหัวหมดดด........

หายไปหน้าหายตาไปไหนกัน

ว่าไงค่ะ

ขยันเรียนด้วยนะครับ

อย่ามัวแต่เล่นHi5